Benchamach: Heeft de politiek de voeling met de samenleving verloren?

Op een kruispunt.. Slaagt de politiek erin het Marokkaanse ’tijdperk van opkomst’ bij te benen?

Marokko bevindt zich op een cruciaal kantelpunt, nu de staat de vaart in ontwikkelingsprojecten en strategische transformaties opvoert, terwijl de politieke praktijk nog steeds moeite heeft om de diepgaande veranderingen in de samenleving te begrijpen. De fundamentele vraag is niet alleen wie de regering zal leiden, maar hoe we ‘politiek’ vormgeven om de ambities van een land te dragen dat streeft naar een nieuwe ontwikkelingscyclus.

Een veranderende staat en een afwachtende samenleving.. Het snelheidsverschil

De kwalitatieve sprong die Marokko de afgelopen twee decennia heeft gemaakt, is onmiskenbaar; van grootschalige infrastructuur tot toonaangevende wereldwijde industriële sectoren en uitgebreide strategieën voor sociale bescherming. Deze transformaties waren geen eenvoudige projecten, maar hebben een nieuwe burger voortgebracht: een burger die zich bewuster is van zijn rechten en niet alleen zoekt naar ‘aanwezigheid van dienstverlening’, maar kwaliteit, rechtvaardigheid en waardigheid eist.

Hier ligt de kloof; terwijl de staat erin geslaagd is zijn structuren en economische capaciteiten te moderniseren, lijkt de politiek traag achter deze veranderingen aan te hobbelen, wat heeft geleid tot een soort ‘kwetsbaarheid’ in de relatie tussen de burger, zijn instituties en de toekomst.

De realiteit blootgelegd: Van sociale uitdaging naar generatiekloof

De analyse wijst erop dat we te maken hebben met een reële sociale kwetsbaarheid, die zich uit in de dagelijkse druk op Marokkaanse gezinnen, waar de ruimte voor ‘sparen’ en ‘sociale mobiliteit’ krimpt ten gunste van noodzakelijke overlevingsbehoeften. Deze economische druk valt samen met wat men een transitiecrisis bij jongeren kan noemen; de kloof tussen onderwijs en werk, en tussen ambitie en sociale status.

De uitdaging van vandaag gaat verder dan het noemen van cijfers; het vereist het formuleren van een nieuw politiek contract dat de groeiende ambities van een jonge samenleving omarmt, die partner wil zijn in het succesverhaal en niet slechts een toeschouwer. Het succes van de nieuwe ontwikkelingscyclus hangt af van ons vermogen om de afstand tussen de dynamiek van de staat en de verwachtingen van de samenleving te overbruggen.