Zomerse hebzucht in Ourika: 100 dirham om bij de rivier te zitten wekt woede op bij Marokkanen

Met de komst van de zomer en stijgende temperaturen trekken duizenden Marokkanen en toeristen naar natuurgebieden op zoek naar een koel briesje. De Ourika-vallei nabij Marrakech voert de lijst van favoriete toeristische bestemmingen aan. Echter, de schoonheid van de plek botst dit seizoen met een pijnlijke materiële realiteit: de oevers van de rivier zijn veranderd in ruimtes waar buitensporige prijzen worden opgelegd, wat leidde tot een golf van verontwaardiging op sociale media.

Willekeurige uitbuiting en woekerprijzen voor het huren van plaatsen

Bezoekers van de regio klaagden over handelspraktijken die zij als onrechtvaardig omschreven. Er worden prijzen tot 100 dirham gevraagd voor enkel het zitten op plastic stoelen en tafels die langs de rivier zijn geplaatst. Burgers uitten hun enorme ongenoegen over deze materiële uitbuiting van gezinnen die slechts een leuke tijd in de natuur willen doorbrengen zonder dubbele financiële lasten.

Het bleef niet beperkt tot het huren van plaatsen, maar breidde zich ook uit naar maaltijden en drankjes. Gedupeerden gaven aan dat de prijs van een bescheiden ’tajine’ met amper een kwart kilo vlees ongeveer 100 dirham bedroeg, om nog maar te zwijgen van de buitensporige prijzen voor frisdranken. Ook de parkeerkosten voor motorfietsen en auto’s, die oplopen tot 10 dirham, riepen prangende vragen op over wie hiervan profiteert en de chaos op de illegale parkeerplaatsen.

Wie beschermt het publieke waterdomein in Ourika?

Deze overtredingen riepen fundamentele vragen op bij activisten en bezoekers over de wettigheid van deze praktijken, vooral na berichten dat sommige vakantiegangers de toegang tot de rivier werd ontzegd als zij niet betaalden voor een zitplaats. Waarnemers beschouwden dit als een flagrante schending van het recht van burgers op toegang tot de natuur.

In deze context zijn er stemmen opgegaan die de lokale en provinciale autoriteiten oproepen hun historische en wettelijke verantwoordelijkheid te nemen. Er zij op gewezen dat de bedding van de Ourika-rivier en de bijbehorende gronden vallen onder het publieke waterdomein, dat staatseigendom is en niet vervreemdbaar of verjaarbaar is. Tijdelijke exploitatie mag alleen plaatsvinden via officiële vergunningen van de bevoegde instanties, met name de Tensift Hydraulic Basin Agency, en volgens strikte voorwaarden die streng gecontroleerd moeten worden om de koopkracht van de burgers en het imago van het bergtoerisme in Marokko te beschermen.