Hoe de Amerikaanse vergunning de gasblokkade van het Algerijnse regime tegen Marokko via Spanje deed mislukken

Het uiteenvallen van de energieblokkade-illusies en het dwarsbomen van de manoeuvres van het Algerijnse regime

In een scenario dat het falen van het beleid van regionale chantage duidelijk weerspiegelt, hebben economische diplomatie en internationale strategische beslissingen een nieuwe zware klap toegebracht aan de pogingen van het Algerijnse regime om het Koninkrijk Marokko op energiegebied te omsingelen. Sinds Algerije eind 2021 besloot de gaslevering via de ‘Maghreb-Europa’-pijpleiding stop te zetten, is het niet gestopt met pogingen om de Marokkaanse belangen te verstikken, tot aan herhaalde dreigementen aan het adres van Madrid om elke doorvoer van Algerijnse moleculen naar Marokko te voorkomen.

Maar de plannen van het paleis van El Mouradia liepen anders dan verwacht; alle weddenschappen op de blokkade en pogingen tot energie-verstikking strandden op de strategische standvastigheid van de Marokkaanse keuzes en de technische inzet van Spanje voor alternatieve oplossingen. Dit maakte het mogelijk om gas dat op de wereldmarkten was gekocht te vloeibaar maken en via de omgekeerde pijpleiding te pompen, wat leidde tot de recente Amerikaanse ontwikkeling die de aanbodkaart volledig heeft herschreven.

Het Amerikaanse besluit nr. 5473: Een strategische reddingsboei en soevereine winst

In een kwalitatieve ontwikkeling die de kracht van het strategische partnerschap tussen Rabat en Washington weerspiegelt, vaardigde het Amerikaanse ministerie van Energie op 11 september 2026 het historische besluit nr. 5473 uit. Deze langetermijnvergunning, geldig tot 31 december 2050, gaf het bedrijf ‘Sustain Energy LLC’ groen licht voor de export van maximaal 1,47 miljard kubieke meter Amerikaans vloeibaar aardgas (LNG) per jaar.

Wat de woede opwekt van de vijanden van de territoriale eenheid en de Marokkaanse soevereiniteit, is de officiële opname van Marokko in de lijst van landen die in aanmerking komen voor deze enorme energie-exporten, gebruikmakend van het unieke en voorbeeldige vrijhandelsverdrag met de VS. Dit solide juridische kader geeft Marokko een onomkeerbare strategische optie om zijn energie-soevereiniteit veilig te stellen, en ontkracht alle illusies en wanhopige pogingen om de Marokkaanse economie op de knieën te dwingen.

Het instorten van de chantagepolitiek en de schok in het paleis van El Mouradia

De Marokkaanse aanpak van de gascrisis heeft een superieur vermogen getoond om te manoeuvreren en alternatieven te identificeren. Terwijl het Algerijnse regime inzette op het wapen van de leveringsstop en dreigde met sancties tegen Spanje als het zijn buurland zou helpen, weefde de Marokkaanse diplomatie een internationaal veiligheidsnet gebaseerd op het diversifiëren van partnerschappen en het benutten van vrijhandelsverdragen.

Vandaag de dag kan Marokko dankzij de nieuwe Amerikaanse vergunning rekenen op via schepen vervoerd vloeibaar aardgas (LNG), dat soepel wordt ingevoerd via Spaanse verbindingsnetwerken en zo alle beperkingen en obstakels omzeilt die de tegenstanders van de eenheid probeerden op te leggen. Deze transformatie bevestigt zonder enige twijfel dat de politiek van energiechantage een verbrande kaart is geworden en dat Marokko vastberaden stappen zet naar de verankering van zijn strategische onafhankelijkheid op alle niveaus, een overwinning waarvan de echo’s doorklinken in de regionale en internationale besluitvormingscentra.