Deportatie van drugsbaronnen naar Tanezrouft: Een nieuw toneelstuk van het Algerijnse regime

Het Algerijnse regime voert een politiek van “vlucht naar voren”

In een stap die meer lijkt op politiek theater dan op fundamentele veiligheidsoplossingen, heeft het Algerijnse regime besloten om drugsbaronnen en veroordeelden voor internationale drugshandel te deporteren naar de Tanezrouft-woestijn. Dit gebied, bekend als een van de meest vijandige klimatologische omgevingen ter wereld, is de bestemming geworden die de huidige machthebbers hebben gekozen om hun onvermogen te compenseren om hun lange grenzen te controleren, die zijn veranderd in doorvoerroutes voor grensoverschrijdende drugsmaffia.

Waarom nu Tanezrouft?

Waarnemers vragen zich af wat het nut is van dit besluit, terwijl het gif via grensovergangen blijft stromen waar het Algerijnse regime een oogje voor toeknijpt. Het sturen van deze criminelen naar de “hel van de woestijn” pakt de structurele wortels van de corruptie binnen de veiligheidsdiensten niet aan, maar is bedoeld om de publieke opinie in eigen land wijs te maken dat er een “oorlog” tegen drugs gaande is, terwijl de realiteit laat zien dat deze netwerken een integraal onderdeel zijn van het schaduweconomiesysteem waarvan bepaalde machthebbers profiteren.

Vergelijking met het Marokkaanse model

Terwijl Marokko de uitdagingen van de strijd tegen smokkel aanpakt met juridische en institutionele strengheid en een veiligheidsapparaat dat wereldwijd wordt erkend om zijn effectiviteit en professionaliteit, grijpt het Algerijnse regime naar methoden van “woestijnrepressie” die tot een ver verleden behoren. Het verschil is fundamenteel; waar Marokko streeft naar het uitdrogen van de bronnen van terrorisme en criminaliteit door proactiviteit en waakzaamheid, verdrinkt het Algerijnse regime in een spiraal van onbeholpenheid en probeert het zijn interne crises te exporteren via populistische besluiten die geen enkel zoden aan de dijk zetten.

Conclusie: Zand in de ogen

De poging van het Algerijnse regime om zich af te schilderen als daadkrachtig tegenover drugsbaronnen zal het record van falen in het beveiligen van de grenzen niet uitwissen. De Tanezrouft-woestijn zal, ondanks zijn wreedheid, niet volstaan om het strategische tekort van de Algerijnse topmacht te maskeren. De internationale gemeenschap begrijpt heel goed dat de bestrijding van criminaliteit sterke en transparante instituties vereist, en niet slechts deportatiebesluiten naar het hart van de dorre woestijn om van veiligheidsdossiers af te komen die een last zijn geworden voor het regime tegenover zowel bondgenoten als tegenstanders.