Dood van Mari Carmen, symbool van de wooncrisis, twee weken na gedwongen huisuitzetting

De Spaanse activiste María del Carmen Abascal, in de media bekend als “Mari Carmen”, is op woensdag 7 oktober 2026 op 87-jarige leeftijd overleden in het Gregorio Marañón-ziekenhuis in Madrid. Haar overlijden kwam slechts twee weken na de gedwongen uitzetting uit het appartement dat zeven decennia haar thuis was. Wat begon als een individuele tragedie van een bejaarde vrouw in een rolstoel, groeide uit tot een nationaal symbool voor de strijd tegen uitzettingen en de acute wooncrisis in Spanje.

Mari Carmen lag sinds haar uitzetting op 23 september in het ziekenhuis. Kort voor haar dood dwong publieke druk een principeakkoord af dat haar terugkeer naar huis met een nieuw contract mogelijk had gemaakt. Familie en advocaten spraken echter van een bittere afloop: “De oplossing kwam te laat”. Ze stierf voordat ze haar enige wens kon vervullen: terugkeren naar de kamer waar ze sinds 1956 woonde.

Het conflict begon met een juridisch geschil over de huurprijs. Na de uitzetting gingen duizenden mensen de straat op onder de leuze “Wij zijn allemaal Mari Carmen”. De vrouw werd het gezicht van het protest tegen de vastgoedspeculatie.

De crisis leidde tot een parlementaire strijd en eisen voor vervroegde verkiezingen. Na haar dood hielden demonstranten bij het parlement een minuut stilte met de leus “Mari Carmen leeft, de strijd gaat door”. Premier Pedro Sánchez betuigde zijn medeleven.

De internationale pers omschreef haar als de vrouw die de vonk van het verzet aanstak. Haar laatste woorden aan de demonstranten vatten haar strijd samen: “Vecht, verdedig waar je recht op hebt”.