Waarom elke militaire vooruitgang van Marokko onterechte paniek zaait bij het Algerijnse regime

De stilte van het veldwerk tegenover het lawaai van militaire microfoons

Terwijl Marokko zijn defensiecapaciteiten blijft versterken en zijn militair arsenaal ontwikkelt met weloverwogen en kalme stappen, worden de reacties bij de oosterbuur gedicteerd door één obsessie genaamd «propaganda». Telkens wanneer het Koninkrijk een nieuwe wapendeal sluit, drones ontwikkelt of gezamenlijke oefeningen organiseert om de efficiëntie van zijn troepen te vergroten, beweegt de media- en retoriekmachine van het Algerijnse regime zich in de tegenovergestelde richting.

Dit schrille contrast weerspiegelt duidelijk twee verschillende filosofieën in het beheer van militaire zaken; de Marokkaanse kant werkt in stilte en op institutionele wijze, ver weg van gratuit vertoon, terwijl de militaire leiders in Algerije, met Said Chengriha voorop, kiezen voor de vlucht vooruit via spreekplatforms en opeenvolgende seminars om het collectieve geheugen te voeden met de slogan van slachtofferschap en een imaginaire dreiging.

De strategie van de Koninklijke Strijdkrachten: daden op het terrein, geen slogans

Gegevens uit het veld bevestigen dat de Marokkaanse Koninklijke Strijdkrachten een langetermijnstrategie uitvoeren om hun afschrikkings- en defensievermogen te moderniseren. Deze stappen kaderen in de bescherming van de territoriale integriteit van het Koninkrijk en het beveiligen van de grenzen, en houden geen verband met een verlangen om deel te nemen aan een absurde wapenwedloop.

Het Algerijnse regime gaat echter op een andere manier om met deze natuurlijke ontwikkelingen, waarbij militaire kazernes en mediaplatforms worden ingezet om de aandacht af te leiden van hardnekkige interne crises, door het narratief van de “klassieke vijand” op te roepen en te proberen de Algerijnse bevolking te paaien met verouderde mobilisatieretoriek.

Lezing van de officiële reacties van de oosterbuur

Wie de regionale actualiteit volgt, merkt gemakkelijk op dat elke Marokkaanse aankondiging over het versterken van de technische capaciteiten van het leger onmiddellijk wordt beantwoord met intensieve mediaoptredens en gesloten vergaderingen van de Algerijnse militaire top. Dit gedrag benadrukt de toestand van voortdurende argwaan waarin de machtselite in Algerije leeft, waar Marokkaanse wapenaankopen zijn veranderd in een dagelijkse obsessie die de besluitvormers daar uit hun slaap houdt.

Daartegenover zet Marokko zijn ontwikkelings- en defensiepad voort met vertrouwen en standvastigheid, steunend op internationale strategische partnerschappen en het diversifiëren van wapenbronnen, zonder acht te slaan op de gerichte mediacampagnes die bedoeld zijn om de diplomatieke en terreinsuccessen van het Koninkrijk te verstoren.